CMYK a RGB

CMYK to zestaw czterech podstawowych kolorów farb drukarskich stosowanych powszechnie w druku wielobarwnym w poligrafii. Jedną z najważniejszych zalet tego systemu jest możliwość uzyskania szerokiej gamy kolorów za pomocą  mieszania zaledwie czterech podstawowych farb, co sprawia, że proces drukowania jest zarówno ekonomiczny, jak i wydajny. 
Skrót CMYK powstał jako złożenie pierwszych liter angielskich nazw kolorów:

• C – Cyan (błękitny),
• M – Magenta (purpurowy),
• Y – Yellow (żółty),
• K – Key (czarny).

Końcowa litera K może oznaczać albo literę ostatnią słowa black (czarny) ostatnią, ponieważ litera B jest w skrócie systemu RGB bądź skrót key colour (kolor kluczowy).
Zestaw tych kolorów jest podstawowym elementem w poligrafii i druku – dlatego  też dobrze jest znać choćby podstawowy zakres informacji dotyczący tego tematu.

Podczas pracy z grafiką, projektanci często spotykają się z systemem RGB, który jest używany na ekranach komputerów, telefonów, telewizorów i innych urządzeń wyświetlających obraz. 
Główne różnice między CMYK a RGB to:

• CMYK jest subtraktywny, co oznacza, że kolory powstają przez odejmowanie światła (nakładanie farb). Używany jest w druku.
• RGB jest addytywny, a kolory tworzą się przez dodawanie światła. Używany jest na ekranach.

Przygotowując grafiki do druku, projektanci muszą konwertować pliki z przestrzeni RGB na CMYK, aby upewnić się, że kolory będą prawidłowo odwzorowane na papierze. Często może to oznaczać drobne różnice w odcieniach kolorów, ponieważ niektóre barwy, które można uzyskać w RGB, są trudne do osiągnięcia w CMYK.

Przy wykonywaniu projektu należy pamiętać, że kolory RGB są stosowane w elektronice i ekranach, CMYK jest stosowany w druku, jako standardowy model kolorów używany w drukarniach na całym świecie. Mieszanie różnych przestrzeni barwnych lub modeli kolorów CMYK i RGB w jednym projekcie doprowadzi do błędnego odwzorowania kolorów w druku i nie podlega reklamacji.